Charles Bukowski: O miłości

18 listopada 2018 ,


Zamykam oczy, gdy nie dzieje się nic. Znajduję w pamięci kogoś, kto dawno temu wsadził emocje w idealną ramę ze słów. Miłość to biegun ciepła, transcendentna energia¹. Ładnie, prawda? Cóż, trudno jest oddać najważniejsze emocje słowami. Wielu próbuje, nie każdemu wychodzi, a przynajmniej mnie nie potrafią przekonać, a to przecież priorytet; inni to już problem innych. Piszą o porywach serca, uniesieniach, motylach w brzuchu, zachwytach, podziwie, tęsknocie, delikatności, romantyczności. Bywa też, że o bólu, łzach, rozpaczy. Pal sześć prozą, ale poeci! Poeci często przedstawiają miłość w ulotny, podniosły sposób. Niby przez mgłę, niby poprzez filtr wyjątkowości. Coś nieludzkiego, coś spoza tego świata, coś tak niezwykle bolesnego, aż chciałoby się podać im leki rozkurczowe...

Ale był również on. Charles Bukowski - amerykański pisarz, rysownik, poeta, scenarzysta. Zmarły już. Rocznik 1920. Bukowski - człowiek o swojsko brzmiącym nazwisku, jednak prawdziwe imiona Heinrich Karl nie pozostawiają złudzeń. Bukowski - awanturnik, moczymorda, kobieciarz, dziadyga erotoman, łajdak i bezczelny typ. I do tego jeszcze wiecznie nieogolony. I dokładnie w ten sam sposób mogłabym opisać jego twórczość. Nie dziwi więc, że co wrażliwsi miewają trudności z jego akceptacją.
Niektóre rzeczy są dokładnie tym, czym są, i niczym innym.²
 
Każdy, kto sięga po wiersze Bukowskiego, powinien sobie to zdanie wypowiedzieć na głos trzykrotnie. Rzeczy o których pisze są dokładnie tym, czym są. Realizm jest tak ostry, że można się zaciąć. Miłość bez filtra, bez odcieni, po prostu taka, jaka jest - często gęsto czysto fizyczna, wulgarna, sprawiająca wrażenie brudnej. Początki bywają trudne, jednak im dalej w las, tym szybciej się człowiek przyzwyczaja i łatwiej docenić to, co autor robi. W prosty sposób, bez udziwnień i słownych salt, pozwala mi dostrzec, że chyba lubi buty, że sam nie pojmuje, dlaczego tyle bab na niego leci, że lubi seks, że jednak  potrafił być na swój sposób czuły, czasem łapie go nostalgia przemijania, wspomina kobiety, które darzył niegdyś jakimś sentymentem, miewa chwile zawahania, pisze, że zna tylko kurwy, byłe prostytutki, wariatki, a potrzebuje porządnej kobiety. Wie, że taka istnieje, tylko gdzie jest, skoro znajdują go tylko kurwy, w których natychmiast się zakochuje?⁴  Ach, i jeszcze jedno. W wyjątkowy sposób pisze również wiersze o największej miłości jego życia - córce. Zabawne, ale jakiś taki bardziej ludzki mi się Bukowski teraz wydaje. Poznawanie człowieka poprzez wiersze jego.

Co Bukowski myślał o kobietach już mniej więcej wiem po lekturze "Kobiet", w których pierwsze skrzypce grało jego powieściowe alter ego oraz płeć piękna. Do dziś mam w głowie: Facet potrzebuje wielu kobiet tylko wtedy, kiedy żadna z nich nie jest nic warta. Można utracić tożsamość, pieprząc się na prawo i lewo³. Podobały mi się opowiadania ze zbioru "Kłopoty to męska specjalność", od których moja przygoda z Bukowskim się zaczęła. A co myśli o miłości? Też chciałam wiedzieć. Jeden z trzech filarów Wełniastego to moja niesympatia do poezji. Zupełnie nie jest mi z nią po drodze (choć oczywiście są wyjątkowe od tego wyjątki). Przeważnie na widok wiersza przypominam sobie, że zostawiłam zupę na gazie. Tymczasem przez własną ignorancję wylądowałam w moim szarym fotelu z poezją, bo z jakiegoś powodu wydawało mi się, że ten Bukowski to również będą opowiadania. Na dodatek ją tu do Ciebie przyniosłam. I co? Po pierwszym szoku jest szacun. Może nie podarowałabym tych wierszy mamie na gwiazdkę, bo by mnie przeklęła, ale Ty to co innego.

PS: Swoją drogą, było coś niezwykle osobliwego w spoglądaniu na to zdjęcie, które robiło mi za zakładkę - na ten niewinny uśmiech, na tę czułą dedykację i czytanie o tym, że ten pan i jego biały bicz z jajami mogliby walić bez końca.

No. Zatem enjoy (;


Wełniaste podejście do innych książek autora:
CHARLES BUKOWSKI - KŁOPOTY TO MĘSKA SPECJALNOŚĆ


cytaty:
¹ Krzysztof Grabowski, 28 (One Love), Złodzieje zapalniczek, SP Records, 1997 r.
² Charles Bukowski, Szmira, Noir Sur Blanc, 2014 r.
³ Charles Bukowski, Kobiety, Noir Sur Blanc, 2014 r.
⁴ Charles Bukowski, Ciche czyste dziewczęta w kraciastych sukniach z bawełny, [w:] O miłości, Noir Sur Blanc, 2014 r. 



Charles Bukowski: O miłości (On Love)
opracowanie: Abel Debritto, przełożył: Michał Kłobukowski
wydało: Noir Sur Blanc, Warszawa 2018 r.





Powiązane tytuły

0 komentarzy

Cieszę się, że tu jesteś, bo to dla mnie mobilizacja do dalszego pisania.
Dziękuję również za Twój komentarz. Może to być początek ciekawej rozmowy (: